04.02 środa
18:30 ICE Kraków S2

George Frideric Handel: Orlando (1733)

Tomasz Jan Wygoda ruch
Natan Berkowicz przestrzeń
Robert Bolesto dramaturg

Tim Mead – Orlando
Joanna Sojka – Angelica
Kangmin Justin Kim – Medoro
Julia Pliś – Dorinda
Nicolas Brooymans – Zoroastro

CAPELLA CRACOVIENSIS
Thibault Noally dyrygent

Thibault Noally Zofia Wojniakiewicz Agnieszka Światkowska Tomasz Góra Seojin Kim Aleksandra Owczarek skrzypce I Radosław Kamieniarz Bartłomiej Fraś Ania Nowak Maciej Czepielowski Jadwiga Czepielowska skrzypce II Natalia Reichert Mariusz Grochowski Szymon Stochniol Dymitr Olszewski altówka Monika Hartmann Konrad Górka wiolonczela Anna Bator Rafał Gorczyński kontrabas

Gilles Vanssons Katarzyna Czubek obój Katarzyna Czubek Radosław Orawski flet Krzysztof Stencel Mateusz Cendlak róg Tomasz Wesołowski fagot Tomasz Sobaniec instrumenty perkusyjne Giulio Falzone teorba Natalia Olczak klawesyn Jakub Kapała organy

bilety (w cenach od 10,60 zł do 74,20 zł) dostępne są na platformie Eventim.pl
uwaga: miejsce na parkingu podziemnym ICE Kraków kosztuje 40 zł – niestety nie mamy na to wpływu

czas trwania: 90′ + przerwa + 65′

„Orlando” Handla, oparty na epizodach „Orlanda szalonego” Ludovica Ariosta, ukazuje moment pęknięcia heroicznego ideału, gdy rycerski etos ustępuje miejsca doświadczeniu obsesji, zazdrości i utraty kontroli. Kompozytor buduje dramaturgię wokół stopniowego rozpadu tożsamości tytułowego bohatera, wykorzystując niezwykle zróżnicowany język afektów – od lirycznej introspekcji po gwałtowne, niemal halucynacyjne wybuchy ekspresji. W centralnej scenie szaleństwa Handel rezygnuje z zamkniętych form arii i recytatywów, w zamian tworząc coś w rodzaju muzycznego strumienia świadomości. „Orlando” pokazuje nam Handla jako kompozytora eksperymentującego z formą opery seria, rozmontowującego jej konwencjonalne formy, których sam był największym mistrzem.

Nasz „Orlando” opowiada o przygotowywaniu się do wojny. O uwodzącej sile sztuki wojny i potęgi sprzętu bojowego.

Nasz Zoroaster jest współczesnym alchemikiem, który stwarza śmiercionośną broń Orlando. Do uruchomienia i uzbrojenia jej potrzebuje paliwa. Jest nim niepokój wywołany przez przygotowania do polowania na symbole niewinności (gołąb, owca, sarna), duma z technologicznej dominacji nad naturą, i zestaw głównych ludzkich namiętności (miłość, zazdrość, odrzucenie, szaleństwo).

Odnosimy się do „Sztuki wojny” Sun Tzu, oraz myśli Fryderyka Nietzschego i Georga Hegla, którzy wojnę uważali za coś wiecznego, koniecznego i uzdrawiającego społeczeństwa.

Oczywiście nie chodzi nam o gloryfikację wojny. U nas jest obrazem dla największych ludzkich namiętności, o których opowiada „Orlando” G.F. Haendla.

rb, tjw, nb